تقویم ِ زندگی

تقویم را ورق می‌زنم.

می‌رسم به تاریخ قراردادی.

این روز هم می‌آید و می‌رود؛

                                       مثل همه‌ی روزهای قراردادی گذشته.

نگاهم را آماده‌ی صفحه های بعدی تقویم میکنم.

آنقدر ورق می‌زنم که میرسد به آخر سال؛

                                                   به آغاز سالِ جدید شمسی.

.که می‌رسد به یادداشت‌های سفیدِ آخر تقویم

      و شاید برای هم‌چه روزهایی این یادداشت های سفیدِ آخر تقویم را گذاشته اند؛

                              که هر وقت دلت گرفت، جایی برای نوشتن باشد.

                                                          که بنویسی و دلت را آرام کنی.                                   

/ 0 نظر / 13 بازدید