::. ققـنوس .::

دلنوشته هایم را مینویسم، اینجا!
 
بسم الله النور
ساعت ۸:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٧/٢۱ : توسط : الهام

هر چقدر منتظر ماند؛ نیامد. صبرش لبریز شده بود. با خود اندیشید نکند او را فراموش کرده باشد. غمی تمام وجودش فرا گرفت. دو روز دید همه عزادارند. موضوع را جویا شد. او هم عزادار شد. آری او یتیم شده بود.